– حقیقت دهم

"ظاهر و باطن و اول و آخر، چون هـر یـک از غلبـۀ ظهـور تنـزل کرد به فعل، از ظهـور و بطـون، عـالم غیـب و شـهادت و دنیـا و آخـرت ظاهر گشت و وجه نسبت ایـن دو اسـم بـا مبـداء، مظهـر صـفات متقابـل گشت، چـون:رضـا و غـضب و لطـف و قهـر و قـبض و بـسط و از شـایبۀ تعلق به فعل، معبر شد بـه تـدبیر صـفات جمـالى و جـلالى: تبـارک اسـم ربک ذی الجلال و الاکرام. و آن وجه دیگر اعنی ظهور در فعـل تـسمیه یافـت بـه نـور و ظلمـت و ایمـان و کفـر و روح و جـسد: خلـق المـوت و الحیات، و جعل الظلمات و النور."
شرح:
اولین شئوناتی که در حیطه وجود لایتناهی ظهور می کنند همان اسماء و صفات هستند و پس از آن مظاهر آن اسماء و صفات یعنی مخلوقات که افعال خداوند هستند ظهور می کنند.
مخلوقات طبق ویژگی های اسمای حسنی ظهور می کنند و از آنجاییکه اسمای حسنی ضمن اشتراکشان در اصل وجود ولی تضادهای نسبی با هم دارند در مخلوقات هم این دوگانگی ها ظهور می کند مثلا اسمای اول و آخر و ظاهر و باطن مخلوقاتی مثل دنیا و آخرت را ظهور می دهند که هم دنیا و هم آخرت هر دو از ظهورات وجود خدای سبحان هستند:
فلله الآخره و الاولی
آخرت(=بهشت یا جهنم) ظهور اسم آخر و اولی(=دنیای مادی) ظهور اسم اول است همچنین آخرت در باطن این دنیاست پس این دنیا تجلی اسم ظاهر است و آخرت از نتایج اسم باطن می باشد.در سوره روم می خوانیم:
 یعلمون ظاهرا من الحیاه الدنیا و هم عن الآخره هم غافلون

کافران ظاهری از زندگی دنیا را می دانند و از آخرت غافل هستند.

اینکه می گوید غافل هستند یعنی آخرت الان هم هست ولی نسبت به آن غفلت دارند و از ابتدای آیه بر می آید که اگر با کنار زدن پرده ها از ظاهر زندگی دنیا به باطن آن سفر کنیم به آخرت رسیده ایم چرا که آخرت در بطن این دنیا نهفته است و این زندگی دنیوی یک رشحه از حیات مرتبه بالاتر است که پیش چشم ما ساطع شده است روی همین حساب هم اسمش حیات دنیا(=زندگی پایین تر)می باشد.پس دنیا و آخرت مثالهایی بود که برای اسمای اول و آخر و ظاهر و باطن ذکر کردیم.
در نگاه دیگر اسمای خداوند به اسمای جلالیه و اسمای جمالیه تقسیم می شود که آیه زیر از سوره الرحمان این حقیقت را بیان می کند:
و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام
وجه خداوند همان چهره از وجود لایتناهی است که رو به ما مخلوقات دارد و ما در دنیا و آخرت با آن سر و کار داریم چون ما به هیچ وجه به هویت غیبیه وجود راهی نخواهیم داشت.اما این چهره از وجود از وجود که با آن سر و کار داریم در صورت اسمای حسنی برایمان متجلی می شود که البته تا زمانی که حجاب مخلوقات را کنار نزده ایم بایستی اسمای حسنای حق تعالی را در مخلوقات او مشاهده کنیم اما اسمای جلالیه وقتی بخواهند در مخلوقات متجلی شوند در صورت عظمت و هیبت و چه بسا عذاب های دردناکی مثل جهنم ظهور می کنند بر خلاف آنها اسمای جمالیه وقتی بخواهند در مخلوقات متجلی شوند در صورت رحمت و آرامش و نعمت های بهشتی جلوه گر می شوند.
بر همین قیاس که گفتیم چون مخلوقات ظهور اسمای حسنی هستند و اسمای حسنی ضمن اشتراک در اصل وجود اختلافاتی هم با یکدیگر دارند در عالم آفرینش هم مخلوقات متفاوت از هم جلوه گر می شوند مثل مرگ و زندگی و نور و تاریکی:

خلق الموت و الحیاه

جعل الظلمات و النور

بر همین قیاس انسانها هم که با رفتارشان تعیین می کنند کدام یک از اسمای حق تعالی در جانشان متجلی شود به کافر و مومن تقسیم می شوند:
هو الذی خلقکم فمنکم کافر و منکم مومن و الله بما تعملون بصیر

بخوانید ::   - توحید خالقیت
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *