– حقیقت نهم

"ظهور و قیام مفهوم هر یک از اول و آخر و ظاهر و بـاطن بـدان دیگر است که متضایفانند، بلکـه ظـاهر عـین بـاطن اسـت، چـون اعتبـار بطون کنند و باطن عین ظاهر است، چون اعتبار ظهور کنند و در هویت کـه مـسمای هو اسـت غایـت انطمـاس تعینـات حـسی و وهمـی و خیـالى و عقلـی اسـت، و قـاهر مجمـوع تعینـات متنـاهی اسـت و هو القـاهر فـوق عباده."
شرح:
در ذات غیبیه وجود هیچ اسم و صفتی ظهور نکرده است اما در مراتب بعدی ابتدا اسماء و صفات ظهور می کنند و سپس مظاهر آن اسماء و صفات یعنی مخلوقات ظاهر می شوند.
اسماء و صفات حق تعالی همان وجه او هستند که برای ما مخلوقات ظهور کرده است چون ما به هویت غیبیه راهی نداریم.
مخلوقات مندک و فانی در عالم اسماء و صفات می باشند:

کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام

آیه فوق می گوید که همه چیز فانی است و فقط وجه پروردگار باقی است که آن وجه دارای اسمای جلالیه و جمالیه(=ذو الجلال و الاکرام) است.دانستیم که وجه خداوند که رو به ما دارد همان اسماء و صفات اوست که ما تجلی آنها را در مخلوقات می بینیم و ما هرگز به هویت غیبیه وجود راهی نداریم(چرا که اصل آفرینش ما همان اسماء و صفات وجود است و هویت غیبیه از اصل آفرینش ما بالاتر است).
اما همین مخلوقات عالم امکان ضمن اینکه همه کارهای خودشان ‌را به طفیلی اسمای حسنی انجام می دهند خودشان هم به طفیلی اسمای حسنی در عالم خارجی ظهور کرده اند و دم به دم از فیض اسمای حسنی سیراب می شوند پس یک لحظه هم از اسمای حسنی بی نیاز نیستند.پس مخلوقات عالم آفرینش همه مندک و فانی در اسمای حسنای خداوند هستند هر چند مخلوقاتی مثل انسان به دلیل قوت نفس ناطقه و خیال پردازیهای بیش از اندازه آن معمولا این حقیقت را شهود نمی کنند ولی به هر حال همه مخلوقات فانی در اسمای حسنی هستند.
اما خود اسمای حسنی و صفات علیا هم فانی در ذات غیبیه وجود هستند و از آن مرتبه فیض دریافت می کنند.امام سجاد(ع)در صحیفه سجادیه می فرمایند:

ضلت فیک الصفات و تفسخت دونک النعوت
تمام صفات در ذات تو گم می گردند و همه ویژگی ها متلاشی می شوند.

خودِ وجود چون یک حقیقت واحد است و به همه اسماء و مخلوقات احاطه دارد پس همه چیز برای او آشکار و هویدا است ولی ما مخلوقات محدود چون در حجاب های متعددی گرفتار شده ایم بعضی مخلوقات گاهی برایمان ظهور دارند و گاهی همانها از ما پنهان می شوند و نیز هر اسمی از اسمای حسنای حق تعالی که در مخلوقات پیش رویمان و یا در جانمان متجلی می گردد مابقی اسمای حسنی را برای ما پنهان می کند.
اما خودِ هویت غیبیه چون تمام مخلوقات و نیز تمام اسمای حسنی را در خود مندک و فانی کرده است پس به همه آنها در مرتبه خودشان علم دارد چون همه مخلوقات و نیز حتی اسمای حسنی مغلوب و مقهورِ هویت غیبیه هستند:

و هو القاهر فوق عباده
و او از مرتبه ای بالا بر همه بندگانش قاهر است.

بخوانید ::   - عماء
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *