– حقیقت یکم

"پس شاید که چیزی تاریک، یعنی عدم مطلق، نماینـدۀ روشـنی بود یا روشنی یعنی عـدم ممکـن نماینـده روشـنتـری گـردد، چـون آئینـه نسبت با قرص آفتاب: سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم."
شرح:
در بخش پیشین گفتیم که آیه خداوند از یک جهت خدا را نشان می دهد و از جهت دیگر او را می پوشاند پس خود خداوند همیشه ذاتی والاتر از آیاتش دارد که تنها برخی از کمالات آن ذات در آیاتش منعکس می شود و بقیه آنها پوشیده می ماند.
نتیجه اینکه همیشه چیزی که آیه به ما نشان می دهد در مرتبه بالاتری از خود آیه قرار دارد مثلا اگر نور وجودی خداوند در تاریکی و ظلمت ماهیات متجلی می شود خود خداوند فراتر از همه مخلوقات است و اگر آینه نور خورشید را برای ما منعکس می کند از آنجهت که حد و حدودی دارد قادر به این نیست که خورشید را کامل نشان دهد پس خود خورشید فراتر از انعکاسی است که از خورشید در آینه می بینیم.

سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم
ما آیات خودمان را در آفاق و انفس به آنان نشان می دهیم.

طبق مباحث گفته شده می دانیم که خود خداوند از آفاق و انفس و آنچه که از تجلی او در جهان می بینیم والاتر و برتر است.

بخوانید ::   - مراتب نبوت
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *