– فایده دیگر

"زیادت و نقصان ایمان بلکـه حقیقـت ایمـان کـه تـصدیق است نه تـصور مجـرد، همچنـان در ایـن مقـام بـود: لیـزدادوا ایمانـا مـع ایمانهم."
شرح:
دانستیم که معرفت عمومی نسبت به وجود را همه کائنات دارا هستند و تمامی زمین و آسمان ها به وسیله همین شناختشان نسبت به خداوند جل و علا او را طبق نص قرآن حمد و تسبیح می کنند؛اما در انسان به دلیل جولان نفس ناطقه و خیال پردازی های آن معمولا اشخاص نسبت به این معرفتِ خودشان غافل می مانند.روی همین حساب هم یا اصلا به دینداری تمایلی نشان نمی دهند و یا بر اساس ساخته ذهنشان رو به خداپرستی می آورند.
آغاز دینداری واقعی و ایمان حقیقی زمانی است که هشیاری حقیقی نسبت به اصل وجودی که در آن غرقه می باشیم بدست آید.
اما پس از این آگاهی نسبت به اصل وجودی که ما را احاطه کرده و بعد از خارج شدن از غفلت نسبت به آن حقیقت مقدس مسیر تقرب الی الله تازه شروع شده است؛یعنی با مداومت داشتن بر شهود وجود خارجی که از رگ گردن به ما نزدیکتر است و با عمل به دستورات او پیوسته پرده ای از پرده ها از پیش چشم انسان برداشته می شود و قلب انسان حقایق جدیدی را شهود خواهد کرد که با ایمان آوردن به آنها مجددا حقایق دیگری برای او رخ می نماید و این روند همچنان ادامه می یابد.به تعبیر خواجه حافظ شیرازی(قدس سره):

مرا از تست هر دم تازه عشقی ترا هر ساعتی حسنی دگر باد

از ظهور پیوسته تجلیات حق تعالی در قلب بنده مومن میتوان به آیه زیر از سوره فتح اشاره کرد:

 هو الذی انزل السکینه فی قلوب المومنین لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم و لله جنود السماوات و الارض و کان الله علیما حکیما

او کسی است که آرامش را در دل مومنان نازل می کند تا ایمانی بر ایمان قبلی خود بیفزایند و لشگریان آسمان ها و زمین برای خداوند است و خداوند دانا و حکیم است.

هر چه حقایق وجودی در قلب بنده مومن بیشتر وارد شود او سکینه و آرامش افزون تری را در قلب خود خواهد یافت و جان او سعه وجودی بیشتری پیدا می کند و با رها شدن از دام کثرات می تواند به اذن الله مخلوقات بیشتری را تحت فرمان خود در بیاورد.البته تمامی کائنات از لشگریان خداوند هستند و با فنای در اوست که آنها تحت امر انسان در می آیند.در اصول کافی ذیل آیه فوق از سوره فتح از امام باقر(ع) و امام صادق(ع)روایت شده است که سکینه همان ایمان است و دانستیم که ایمان همان تصدیق معرفت خودمان نسبت به خداوند است؛بر اساس این دو مطلب نتیجه می گیریم که هر چه انسان بتواند درجه بیشتری از وجود را تصدیق کند سکینه و آرامش بیشتری در قبل او وارد می شود چرا که ایمان او بیشتر شده است.
بالاترین آرامش و سکینه را انسان کامل و قطب عالم امکان در هر عصری دارا می باشد چرا که او از تعلق به کثرات مبرّا می باشد و بیش از هر مخلوق دیگر غرقه در وجود لایتناهی حق تعالی است و هر که با خداوند انس بیشتری داشته باشد آرامش بیشتری هم خواهد داشت.در سوره رعد می خوانیم:
الذین آمنوا و تطمئن قلوبهم بذکر الله الا بذکر الله تطمئن القلوب

کسانی که ایمان آوردند و دلهایشان با یاد خداوند آرام می گیرد.آگاه باشید که با یاد خداوند است که دلها آرام و قرار می یابد.

بخوانید ::   - مصباح پنجاه و ششم
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *