وحدت وجود یکتایی هستی

مراتب اسم اعظم

مراتب اسم اعظم

مراتب اسم اعظم همان ظهورات اسم “الله” است که از اسمای جامع تر به صورت اسمای جزئی تر متجلی می شوند و در مرتبه واحدیت از مراتب وحدت وجود حق تعالی رخ می دهد.

امام خمینی(قدس سره)در این مصباح به نقل سخن یکی از عرفای معاصر به نام قاضی سعید قمی درباره مراتب اسم اعظم”الله” می پردازند؛ قاضی شریف سعید قمی(رضوان الله علیه) در کتاب بوارق ملکوتیه اشاره می فرمایند: نزد اهل الله واضح است که “الله” جامع تمامی اسم های دیگر است و همه آنها را در بردارد؛ به این معنی که اسم های دیگر بقیه اسم ها را در برندارند البته قبول داریم که همه اسم ها در اسم های دیگر حضور دارند منتها در این بین نکته ای است و آن اینکه مراتب اسماء الله(مراتب اسم اعظم) بر اساس ظهور آنها دارای درجات و رتبه های متفاوت می باشند یعنی در مراتب اسم اعظم که پس از اسم “الله” ظهور می کند برخی از اسم ها به منزله سدنه و رعایا برای اسمای بالاتر هستند و زیرمجموعه اسمای بالاتر می باشند ولی برخی دیگر به منزله ارباب و روساء می باشند که ضمن اینکه خودشان زیر مجموعه اسمای جامع تر از خود هستند، اسمای جزئی تر از خودشان را هم در برگرفته اند اما در مراتب اسماء الله دسته ای دیگر از اسمای حسنی، مَلَک و سلطان هستند و “الله” در این دسته آخری قرار دارد چون پادشاه بقیه اسماء الله است.

البته در بحث مراتب اسم اعظم باید توجه داشت که چون وجود یک حقیقت بسیط است در همه اسمای خود می باشد؛پس اگر ذات او در همه اسماء حضور دارد به طفیلی آن ذات اسم های دیگر او نیز در بقیه اسم ها حضور دارند هرچند ظهور ندارند پس مراتب اسماء الله فقط بر پایه ظهور اسماء در فلان مرتبه شکل می گیرد نه بر پایه حضور آنها. پس دانستیم که مراتب اسم اعظم که قاضی سعید قمی (رضوان الله علیه) در دسته بندی اسمای حسنی ذکر فرمودند فقط مربوط به ظهور اسم اعظم “الله” به صورت اسمای دیگر می باشد که منجر به گروه بندی اسمای حسنی می شود وگرنه به دلیل بساطت وجود همه آن حقیقت در همه آن حضور دارد پس اسم اعظم”الله” در همه اسمای حسنی حاضر است، البته دانستیم که این حضور داشتن الزاما به معنای ظهور داشتن نمی باشد. در ادامه به چند مورد از مثال های قرآنی درباره مراتب اسم اعظم اشاره می کنیم:

ان الله غفور رحیم

عبارت قرآنی فوق اشاره می کند که تعینی به نام”الله” در زیرمجموعه خودش دو تعین دیگر به اسم  “غفور” و “رحیم” را هم ظهور می دهد که مثل بقیه اسمای جمالیه تحت اشراف اسم “الله” هستند و مندک در آن اسم اعظم می باشند و چون از ظهورات آن هستند جدای از او نمی باشند پس طبق نص قرآن خودِ اسم”الله” است که در مراتب بعدی به صورت”غفور” و “رحیم” ظاهر می شود. پس عبارت قرآنی”ان الله غفور رحیم” بر پایه قاعده تکوینی مراتب اسم اعظم”الله” بیان شده است. به یک عبارت قرآنی دیگر توجه بفرمایید:

ان الله عزیز ذوانتقام

عبارت قرآنی فوق هم اشاره دارد که تعینی از وجود لایتناهی به اسم “الله” در زیر مجموعه خودش به صورت دو تعین دیگر ظهور می کند که یکی عزتمندی و شکست ناپذیری است و دیگری انتقام گیرنده است. این دو اسم مثل سایر اسمای جلالیه که مربوط به ظهورات غضب “الله” می باشند در اسم اعظم”الله” مندک هستند چون از ظهورات همان اسم اعظم هستند و به دلیل اینکه از “الله” جدا نمی باشند طبق عبارت قرآنی ذکر شده خودِ اسم”الله” به صورت “عزیز” و “ذوانتقام” هم ظاهر می شود که البته بر پایه قاعده مراتب اسم اعظم این دو اسم مندک در اسم اعظم “الله” و تحت اشراف آن ظهور می کنند. بر همین روال خواننده محترم می تواند با مطالعه قرآن کریم به مثال های بیشتری در رابطه با قاعده مراتب اسم اعظم دست یابد.

نکته آخر اینکه همانطور که اسمای حسنی مراتب اسم اعظم”الله” را ظهور می دادند در عالم آفرینش هم مخلوقات جهان مراتب حقیقت محمدیه(ص) را ظهور می دهند؛ به بیان دیگر قاعده مراتب اسم اعظم”الله” وقتی در عالم خارجی منعکس بشود به صورت مراتب حقیقت محمدیه(ص) ظهور می کند.]]]]>

]]>

دیدگاهتان را بنویسید

بستن فهرست