– مصباح اول

عالم امر و عالم خلق

عالم خارجی در یک نگاه کلی به دو نشئه تقسیم می گردد:عالم امر و عالم خلق؛ در عالم امر کارها دفعتا و یک مرتبه انجام می شود چون امر خداوند همان انجام شدن آن است و در عالم خلق روال بر تدریج است.
انما امره اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکون
همانا امر او وقتی که چیزی را اراده کند این است که به آن چیز(که در علم اوست)می گوید باش، پس می شود.
اما گفتیم که در عالم خلق کارها تدریجی انجام می شود.

وقتی عالم امر بخواهد در عالمی پایین تر خودش را به ما نشان دهد به صورت عالم خلق جلوه می کند. به بیان دیگر عالم خلق در عالم امر مندک است و عالم امر نیز عالم خلق را ظهور می دهد.

در بخش”خلق“توضیح دادیم که این واژه در لغت به معنای اندازه گیری می باشد و طبیعیست که تمام چیزهای محدود و دارای اندازه نمی توانند در یک مکان و یک زمان با هم ایجاد شوند چون حد و حدود این مرتبه از عالم خارجی و اندازه های محدود آن، این اجازه را نمی دهد؛در نتیجه کارها تدریجی انجام می گیرد.
زمان در همین مرتبه از وجود ظهور می کند که دلیل آن همان تنگنای عالم خلق و اندازه های محدود آن است.
از نگاه کلی هم عالم خلق و هم عالم امر هر دو گستره و قلمرو پادشاهی خداوند جل و علا می باشد.در سوره اعراف می خوانیم:
الا له الخلق و الامر تبارک الله رب العالمین
یعنی:

آگاه باشید که هم عالم خلق و هم عالم امر هر دو برای خداوندست.پر برکت است پروردگار عالمیان.

البته برای این آیه تفاسیر دیگری هم می باشد که به بحث ما مربوط نمی شود.
مصباح اول از مشکات دوم کتاب مصباح الهدایه به تبیین عالم امر می پردازد و خود این مصباح به بخش هایی تقسیم می گردد که امام راحل(ره)هر کدام از آن بخش ها را با عنوان”نور”در کتاب خود بیان فرموده اند.

بخوانید ::   - تبصره
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *