– مصباح پنجاه و چهارم

حاکم عادل

حاکم عادل

در هر مرتبه ای از عوالم وجودی حتما بایستی یک حاکم عادل حضور داشته باشد تا بین کثرات آن مرتبه به عدل حکم کند و مانع فروپاشی آن مرتبه گردد.

در مصباح پیشین دانستیم که اسم”الله”همانند یک حاکم عادل سهم هر کدام از اسماء را در بروز و ظهورشان معین می کند.همچنین دانستیم که اسم”الله”ریشه تمامی نبوت هایی است که در مراتب بعدی وجود ظهور می کند.

پس نبی در هر مرتبه از وجود لایتناهی که باشد وظیفه بر قراری عدل و داد را به عهده دارد و چون یک حاکم عادل است مانع خروج هر کدام از کثرات از حد اعتدال می شود ولی در هیچ نشئه ای هیچ کدام از کثرات را به طور مطلق سرکوب نمی کند بلکه سهم هر کدام را بر اساس استعداد او اعطا می کند.

در عالم اسمای حسنی اسم ” الله ” بین سایر اسماء حکمیت می کند و در علم خداوند ماهیت انسان کامل بین سایر ماهیات حکمیت می کند و در عالم خارجی هم عقل اول بین سایر کائنات حکمیت می کند.

در تمام مراتب ذکر شده فوق حاکم عادل مانع هرج و مرج در آن مرتبه می شود و با حکم کردن بر اساس عدل و داد نظم آن مرتبه از وجود را حفظ می کند. هر حاکم عادل در هر مرتبه از وجود که باشد سایه اسم ” الله ” است.

البته اختلافات و دوگانگی هایی که در مراتب وجودی است به دو دسته تقسیم می شود:

یکی اختلاف محمود و پسندیده که بیشتر مربوط به مراتب بالای وجودی است مثل اختلاف ویژگی های اسمای حسنی و نیز اختصام بهشتیان در گرفتن پیمانه های شراب بهشتی که آیه زیر از سوره طور به آن اشاره دارد:

یتنازعون فیها کاسا لا لغو فیها و لا تاثیم

 

واژه “یتنازعون” در ابتدای آیه اشاره به نزاع و اختلاف محمود و پسندیده دارد که در جای خود باید پیرامون چگونگی آن بحث شود.

همچنین اختصام ملا اعلی در عالم اسمای حسنی اختلافی محمود و پسندیده است.

البته در مراتب پایین وجودی مثل عالم دنیا که اسفل سافلین است اختلافات مذموم و ناپسند نیز دیده می شود که صد البته به دلیل شرایط خاص این عالم و تنگنای وجودی آن پیش می آید.

در تمام عوالم وجودی به یک حاکم عادل نیاز است تا اختلافات را به نحو احسن حل و فصل کند. 

بخوانید ::   - قضای الهی
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *