– مصباح پنجاه و یکم

در این مصباح برای نزدیکتر شدن چگونگی تنزل و تجلی حقیقت نبوت از اصل خود یعنی مرتبه اسمای حسنی تا جهانی که هم اکنون در آن هستیم به مثالی از نفس ناطقه خودمان اشاره می شود:

ما وقتی قصد انتقال مطلبی را به مخاطب خودمان داریم ابتدا آن نیت را از مرتبه غیبیه جان خودمان در عقل خودمان اراده می کنیم و پس از آن در نفس خودمان به آن شکل و صورتی مطابق خودش می بخشیم و در مرتبه بعدی آن صورت ها را در قالب الفاظی مشخص و معین در می آوریم و در مرحله آخر آن را بر زبان خودمان جاری می سازیم تا به گوش مخاطبمان برسد.البته این مراتب با تمام جزئیاتش آن قدر سریع انجام می شود که ما اصلا متوجه آن هم نمی باشیم ولی دقت در آن می تواند نمونه ای باشد برای اینکه تا حدی تنزل و تجلی نبوت و خبر رسانی را هم از مرتبه اسمای حسنی تا عالم دنیا متوجه بشویم.

نه تنها نبوت بلکه تمامی حقایقی که در این عالم هست در عوالم پیش از اینجا هم حضور داشته و اصل آن نزد خداوند است و تا رسیدن به دنیای کنونی ما که پر از کثرات می باشد مراحل فراوانی را پشت سر گذاشته است و در هر مرتبه از وجود مطابق همان عالم ظهور کرده است.

پس وقتی که در قرآن مثلا می خوانیم:"و اذ قال ربک للملائکه…."نباید این طور برداشت کنیم که نعوذ بالله خداوند با دهانی مثل ما بندگان صوتی ایجاد کرده است و آن صدا به گوش فرشتگان رسیده است بلکه حقیقت گفتار و قول در آن مرتبه عالیه از وجود که این آیه بیان می کند با گفتاری که در این دنیا می شنویم زمین تا آسمان بلکه بیشتر فرق دارد و هر چند در اصل انتقال مطلب از کسی به کس دیگر اشتراک دارد اما نحوه آن با این دنیا قابل قیاس نیست.

بخوانید ::   - قرآن و فرقان

همین طور نبوت هم هر چند طبق مصباح های پیشین در تمامی عوالم وجودی سریان و جریان دارد و در اصل مطلب تمامی آن نبوت ها اشتراک دارند اما نحوه آنها در هر کدام از عوالم وجودی مطابق اقتضای همان نشئه می باشد.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *