– مصباح چهل و دوم

امام خوبی ها روح الله خمینی(قدس سره الشریف)در این مصباح به طور جدی هشدار می دهند که مبادا این طور بپنداریم که در مرتبه فیض اقدس یا همان واحدیت کثرتی حقیقی در وجود خداوند پیش آمده است؛چرا که تمامی کثراتی که پیش رویمان در وجود خارجی می بینیم همگی در مراتب بعدی وجود رخ داده است و علم خداوند همانند وجود او از کثرت ها و تعددها و چندگانگی منزه و مبرا می باشد.

پس کثرتی که درباره علم خداوند از آن بحث می شود کثرتی علمی است نه حقیقی.

برای نزدیک تر شدن نحوه این کثرت علمی به ذهنمان مثالی را ذکر می کنیم:

ما وقتی در اندیشه و ذهن خودمان اشیاء گوناگونی را فرض می کنیم این تعدد ها و کثراتی که در تصور ما می باشد باعث چندگانگی و تعدد در ذات ما نمی شود حتی وقتی که در مرتبه بعدی آنها را در عالم خارجی هم ظهور می دهیم باز ذات ما بر همان حالت وحدتی که از قبل داشت باقی می ماند چرا که کثرات حاضر در عالم خارجی حتی اگر فعل خود ما باشند در مرتبه پس از ذات ما قرار دارند پس در وحدت ذات ما هیچ خللی وارد نمی کنند.

بر همین قیاس مخلوقات کثیر هنگامی که در علم خداوند هستند هیچ خللی در صرافت و بساطت وجود او وارد نمی کنند و حتی وقتی در عالم خارجی هم متجلی می گردند باز هم وحدت و بساطت ذات حق تعالی را نقض نمی کنند چرا که ظهور آنها در عالم خارجی در مرتبه ای پس از ذات خداوند قرار دارد.

بخوانید ::   - نص اول

در نتیجه کثرتی که درباره مرتبه علم خداوند از آن بحث می شود کثرتی حقیقی و خارجی نیست پس در صرافت و بساطت وجود او ترکیب و تجزیه و کثرتی رخ نمی دهد.

در نگاه دقیق عرفانی حتی آن کثرت حقیقی که در عالم خارجی پیش روی خودمان ملاحظه می کنیم هم فقط نسبت به ما مخلوقات پیش می آید وگرنه اگر تمامی مخلوقات کثیری که در عالم خارجی می بینیم نسبت به خود خداوند در نظر گرفته شوند همگی مندک و فانی در وجود لایتناهی او می باشند پس حتی در همین مرتبه عالم خارجی نیز نسبت به وجود لایتناهی حق تعالی هیچ تعدد و ترکیبی رخ نمی دهد بلکه همه کثرت ها نسبت به خود ما مخلوقات کثیر است که رخ می نماید.

امام خمینی(ره)در این مصباح اشاره می فرمایند که برداشت های غلطی که راجع به وحدت و کثرت و بساطت و ترکیب ممکن است در ذهن برخی ناآشنایان با مباحث عرفان نظری رخ دهد همگی برای این است که شخص بدون داشتن استادی ماهر در فن عرفان نظری خودش بدون پیش زمینه های مناسب فکری مستقیما به سراغ کتب عرفای بزرگ اسلامی رفته است و در نتیجه ناآشنایی با اصطلاحات و مفاهیم این علم شریف دچار سوء ظن به اولیاء الله گشته است.

چنین شخص ماجراجویی به دلیل برداشت ناصحیح از کلمات عرفا، یا خودش به دام الحاد و شرک گرفتار می گردد و یا نعوذ بالله دست به تکفیر عرفا و اولیاء الله می زند که در هر دو صورت دنیا و آخرت خویش را تباه می کند.

بخوانید ::   - ذکر
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *