– مطلع سوم

امام خمینی(قدس سره)به جملاتی از کتاب اثولوجیا از فلوطین و نیز عباراتی از کتاب نصوص صدر الدین قونوی و بیانی کوتاه از کمال الدین عبد الرزاق قاسانی اشاره می کنند که همه بر این گواه است که از حق تعالی فقط یک فیض صادر می شود که آن فیض از آنجاییکه سایه حقیقت لایتناهی خداست خودش هم به طفیلی خداوند نهایتی ندارد و جا برای فیض دوم نمی گذارد و از ازل تا ابد را در بر می گیرد و ما شرح مفصل آن را با ذکر روایت مربوط به آن در بخش"قاعده(الواحد)"از مجموعه اصطلاحات بیان کردیم.
اجمال مطلب اینکه آن فیض همان نور مشیت مطلقه یا حقیقت محمدیه است که بر صورت علمی ماهیات تابیده شده است و کثرات را در عالم خارجی منعکس کرده است در نتیجه از خداوند یک فیض واحد صادر شده است و از آنجاییکه در آن مرتبه از وجود هنوز هیچ زمانی ظهور نکرده این توهم باطل است که فرض کنیم خداوند پس از آن در زمانی دیگر فیض دیگری را می آفریند بلکه همانطور که خداوند در کنار خودش جا برای وجود دومی نمی گذارد آن فیض هم جا برای فیض دیگری نمی گذارد و همه عوالم را خودش در بر گرفته است.
حال با توجه به اختلاف تعابیر هر کسی این حقیقت را با واژگانی خاص توضیح داده است مثلا فلاسفه آن را یک طور بیان کرده اند و عرفا با زبانی دیگر گفته اند و امام صادق(ع)نیز آن را اینگونه بیان می فرمایند:

خلق الله الاشیاء بالمشیه و خلق المشیه بنفسها
خداوند اشیاء را با مشیت آفرید ولی مشیت را مستقیما به خود آن آفرید.

پس مشیت همان فیض واحد است که بقیه اشیاء و عوالم وجودی در گستره قلمرو آن ظهور می کنند و از رشحات و تجلیات آن هستند.
از آنجاییکه جدال فلاسفه و عرفا در این مورد صرفا بر سر اختلاف تعابیر است ما از ذکر اقوال آنان خودداری می کنیم.مهم این است که اصل موضوع روشن شود و پیرامون این مطلب در بخش"قاعده(الواحد)"مبسوطا بحث شده است.

بخوانید ::   - مصباح چهلم
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *