نور دوازدهم

لایشغله شان عن شان

لایشغله شان عن شان

در این بخش توضیح می دهیم که قاعده تکوینی ” لایشغله شان عن شان ” برای خداوند در تمام عوالم خلقت جریان دارد و هیچ چیزی او را از چیز دیگر باز نمی دارد.

همانطوری که در عالم اعیان ثابته و مرتبه علم خداوند هیچ صورت علمی مانع شهود حق تعالی نسبت به صورت علمی دیگر نمی شود در عالم خارجی هم هیچ مخلوقی مانع علم یافتن خداوند نسبت به مخلوق دیگر نمی شود.مولا علی(ع)در احتجاج طبرسی می فرمایند:

ان الله اجل ان یحتجب عن شیء او یحتجب عنه شیء

خداوند والاتر از این است که از چیزی پنهان باشد یا چیزی از او پنهان شود.

پس وجود همه جا هست و مخلوقات هر چند نسبت به ما به صورت حقیقت هایی جلوه می کنند ولی نسبت به خداوند همگی اعتباری هستند چون مندک در آن وجود واحد قهار می باشند.

مولا علی(ع)در نهج البلاغه می فرمایند:

حجب بعضها عن بعض لیعلم الا حجاب بینه و بین خلقه

بعضی از مخلوقات را از بعضی دیگر پنهان کرد تا بدانید که بین او و خلقش هیچ حجابی نیست.

پس وجود یک حقیقت بیشتر نیست که برای ما در صورت های مخلوقات ظهور می کند:

هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن

منتها وقتی ما در بین کثرات و مخلوقات قرار می گیریم بعضی از آنها ما را از شهود برخی دیگر از مخلوقات باز می دارند ولی خود وجود حجابی ندارد.

همینطور برخی از مراتب وجودی ما را از شهود برخی دیگر از مراتب باز می دارد.پس تمام حجاب ها مربوط به تعینات وجودی یا مخلوقات و یا مراتب خلقت می باشد و اصل وجود هیچ حجابی ندارد هر چند هر ماهیتی فقط به اندازه ظرفیت خودش به خداوند علم پیدا می کند نه بیشتر.

امام حسین(ع)در دعای عرفه می فرمایند:

ایکون لغیرک من الظهور ما لیس لک

آیا برای غیر تو ظهوری است که تو آن را نداشته باشی؟

در بخش”معرفت”از مجموعه اصطلاحات توضیح دادیم که طبق روایات اهل بیت(ع)وقتی بخواهیم چیزی غیر از خداوند حتی خودمان را بشناسیم این کار را به طفیلی خداوند انجام می دهیم ولی خودِ خداوند را مستقیما به خود او می شناسیم.دلیل این قاعده روایی و عرفانی این است که وجود از هر چیز دیگری ظاهر تر است و بقیه اشیاء به طفیلی او ظهور می کنند.

در نتیجه مخلوقات هر چند نسبت به ما به صورت حقایق جلوه می کنند ولی نسبت به خود خداوند اعتباراتی بیش نیستند و هرگز نمی توانند او را بپوشانند.

هر چیزی که بخواهد وجود را بپوشاند خودش یک امر وجودی است و اتفاقا بیشتر او را نشان می دهد.

پس خودِ وجود هیچ حجابی ندارد و هر کسی(به اندازه ظرفیت خودش) او را می شناسد ولی شناسایی و تصرف ما در برخی مخلوقات ما را از شناسایی و تصرف در دیگر مخلوقات باز می دارد.

اما خود خداوند چون با همه مخلوقات همراه است و همه کائنات را ظهور می دهد بالاترین مصداق ” لایشغله شان عن شان ” است و هیچ مخلوقی او را از مخلوق دیگر باز نمی دارد. هر کس دیگری که مصداق ” لایشغله شان عن شان ” شود حتما این مقام را به طفیلی وجود لایتناهی و فنای در او به دست آورده است.

او طبق آیه ” کل یوم هو فی شان ” تمام شئونات وجودی اش را خودش ظهور می دهد:

یسئله من فی السماوات و الارض کل یوم هو فی شان

ولی طبق ” لایشغله شان عن شان ” هیچ کدام از آن شئونات او را از شان دیگر باز نمی دارد پس قدرت و علم وجود لایتناهی نسبت به همه مخلوقات با هم جریان دارد.

امام خمینی(قدس سره)در انتها می فرمایند که این مطالب را یاد بگیر و در جانت پیاده کن تا قدم تو در زندگی نلغزد.

بخوانید ::   خلیفه هویت غیبیه
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *