نور شانزدهم

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

در عبارت ” بسم الله الرحمن الرحیم ” خبررسانیِ وجودی اسم ” الله ” به دو اسم ” الرحمن ” و ” الرحیم ” را توضیح می دهیم و به تجلی این خبررسانی در عوالم پایین تر هم اشاره می کنیم.

اولین نبوت در عالم خارجی را حقیقت محمدیه(ص)یا همان عقل اول انجام می دهد که این کار مطابق مرتبه قبلی وجود یعنی مرتبه علم خداوند انجام می گیرد و در آنجا نیز مطابق مرتبه قبلی یعنی عالم اسماء و صفات انجام می شود.

قبلا دانستیم اولین تعینی از وجود که این کار را انجام می دهد و عالم اسماء و صفات را از کمالات نهفته در مرتبه احدیت ذات به طور مفصل آگاه می کند اسم”الله”است هر چند برای آن اسم ، واژه نبی را به کار نمی بریم.

از آنجاییکه هر مرتبه از وجود مندک در مراتب قبل است پس اسم”الله”بر تمامی مراتب پایین تر از خود هیمنه و اشراف دارد و تمامی آنها را ظهور می دهد.

قرآن کریم(=کتاب تدوینی) هم که مطابق عالم خارجی(=کتاب تکوینی) است با ” بسم الله الرحمن الرحیم ” آغاز می شود.در این عبارت نورانی پس از اسم”الله”واژه”الرحمان” آمده است که اشاره دارد به اینکه اسم “الله”رحمت عام وجودی خود را بر همه اسماء جزئی متجلی می کند و آنها را ظهور می دهد.پس از اسم ” الرحمان “نیز واژه “الرحیم” آمده است که نشان می دهد پس از رحمت عام اسم ” الله ” که همه اسمای جزئی را فراگرفته است نوبت به رحمت خاص و ویژه اسم ” الله ” می رسد که فقط نصیب اسمای جمالیه می شود.

حال سایه همین حقیقتی که با استفاده از عبارت ” بسم الله الرحمن الرحیم ” درباره عالم اسمی حسنی بیان شد را درباره علم خداوند نیز باید لحاظ کرد یعنی عین ثابت و حقیقت پیامبر اکرم(ص) با نبوت خودش در مرتبه علم خداوند ابتدا رحمت رحمانیه عامی را به بقیه اعیان ثابته و ماهیات می رساند و سپس رحمت رحیمیه خاصی را هم فقط به برخی از اعیان ثابته و ماهیات می رساند.

حال مجددا سایه همان نبوت عین ثابت پیامبر(ع) در علم خداوند را در عالم خارجی در نظر می گیریم بدین صورت که عقل اول با نبوت تکوینی اش ابتدا رحمت رحمانیه عام خود را به همه مخلوقات می رساند و باعث ظهور آنها در صفحه آفرینش می شود و سپس با رحمت رحیمیه خاص خود فقط برخی از مخلوقات را سیراب می کند.

در تفسیر روایی البرهان ذیل سوره حمد از امام صادق(ع) نقل شده است:

اَلرَّحْمَنُ بِجَمِیعِ خَلْقِهِ، وَ اَلرَّحِیمُ بِالْمُؤْمِنِینَ خَاصَّهً

یعنی رحمت رحمانیه برای همه مخلوقات است ولی رحمت رحیمیه فقط برای مومنان است.

در تمام این مراحل یعنی چه در ابلاغ رحمت رحمانیه عامه به همه مخلوقات و چه در ابلاغ رحمت رحیمیه خاصه به بندگان صالح و مومن، این کار از طریق نبی انجام می شود که در عالم اسماء و صفات کار ابلاغ را اسم “الله”انجام می دهد و در مرتبه علم خداوند این کار را عین ثابت انسان کامل انجام می دهد و در مرتبه عالم خارجی هم این کار را حقیقت محمدیه(ص)یا همان عقل اول انجام می دهد.

پس با توجه به ظرافت های دقیق عبارت ” بسم الله الرحمن الرحیم ” نتیجه می گیریم که اسماء و صفات به طفیلی اسم جامع”الله”ظهور کرده اند و صورت علمی ماهیات هم به طفیلی صورت علمی انسان کامل ظهور کرده اند و مخلوقات عالم خارجی نیز به طفیلی حقیقت محمدیه(ص)یا همان عقل اول آفریده شده اند و از او فیض دریافت می کنند و او هم فیض خداوند را به آنان ابلاغ می کند.

در نتیجه حقیقت محمدیه(ص)یا همان عقل اول سایه و تجلیِ عین ثابت انسان کامل در علم خداوند است و عین ثابت انسان کامل هم سایه اسم “الله” است.

محیی الدین بن عربی(قدس سره)با شهود این حقیقت در فتوحات مکیه می فرماید:

ظهر الوجود ببسم الله الرحمان الرحیم

وجود با بسم الله الرحمن الرحیم ظاهر شد.

بخوانید ::   - مطلع دوم
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *